રાજકોટની વિરાણી હાઇસ્કૂલ—એક સમયની ગૌરવસભર શૈક્ષણિક ઓળખ—આજે ગ્રાઉન્ડ વિવાદ, ટ્રસ્ટી પર નાણાકીય આક્ષેપો અને રાજકીય સત્તાની છાયામાં ફસાઈ ગઈ છે. આ મામલે પૂર્વ વિદ્યાર્થી પુરુષોત્તમ પીપળીયાનું નિવેદન માત્ર એક અવાજ નથી; તે સમાજના અંતરમાં ઉઠતા પ્રશ્નોનું પ્રતિબિંબ છે.
પીપળીયાના નિવેદન અનુસાર, વિરાણી હાઇસ્કૂલના ટ્રસ્ટી અને મોરબી જિલ્લા ભાજપ પ્રમુખ જયંતી રાજકોટિયા પર કરોડો રૂપિયાનું દેવું હોવાની ચર્ચા છે અને એ ચર્ચા એટલી ગંભીર છે કે “દુબઈ ભાગી જવાની” વાતો જાહેર મંચ પર ફરી રહી છે. જો આ માત્ર અફવા છે, તો તેનું સ્પષ્ટ ખંડન કેમ નથી? અને જો તેમાં અંશતઃ પણ સત્ય છે, તો જવાબદારી કોણ લેશે?
દ્વિહોદ્દો, દ્વિપ્રશ્ન
એક તરફ પ્રતિષ્ઠિત શૈક્ષણિક સંસ્થાનો ટ્રસ્ટી અને બીજી તરફ સત્તાધારી રાજકીય પક્ષનો જિલ્લા પ્રમુખ આ દ્વિહોદ્દો પોતાની સાથે દ્વિપ્રશ્ન લઈને આવે છે. શૈક્ષણિક સંસ્થા વિશ્વાસ પર ચાલે છે. ત્યાં સવાલ ઊભો થાય કે, શું આર્થિક આક્ષેપો વચ્ચે ટ્રસ્ટી તરીકે ચાલુ રહેવું યોગ્ય છે? શું ગ્રાઉન્ડ વિવાદમાં પારદર્શિતા રાખવામાં આવી છે?
ગ્રાઉન્ડ વિવાદ: જમીનથી ઉપર સત્તાનો ખેલ?
વિરાણી હાઇસ્કૂલના ગ્રાઉન્ડનો મુદ્દો માત્ર જમીનનો નથી; તે વિદ્યાર્થીઓના અધિકાર, શાળાની મિલ્કત અને જાહેર હિતનો પ્રશ્ન છે. જો આ વિવાદ પાછળ આર્થિક હિતો કે સત્તાનો પ્રભાવ હોય, તો તે શિક્ષણ વ્યવસ્થાની મૂળભૂત ભાવનાને ખોખલી કરે છે. આ પ્રશ્નો ઊઠે ત્યારે જવાબ આપવો ફરજિયાત નથી શું?
ભાજપ માટે પણ કસોટી
શિસ્ત અને સંસ્કારની વાત કરતી ભારતીય જનતા પાર્ટી માટે આ ઘટના કસોટી સમાન છે. શું પાર્ટી જાહેર વિશ્વાસને પ્રથમ સ્થાન આપશે? કે પછી મૌન અને આંતરિક સમાધાનથી મુદ્દો દબાવી દેવામાં આવશે? જો આક્ષેપો ખોટા છે, તો ખુલ્લી તપાસથી સત્ય બહાર લાવવામાં શું અડચણ છે?
મૌન પણ એક નિવેદન હોય છે
હજુ સુધી સંબંધિત ટ્રસ્ટ, નેતા અથવા પક્ષ તરફથી સ્પષ્ટ અને જવાબદાર નિવેદન સામે આવ્યું નથી. પરંતુ જાહેર જીવનમાં મૌન પણ એક નિવેદન જ ગણાય છે અને એ મૌન શંકાઓને વધુ ઘેરા બનાવે છે.
અંતિમ સવાલ
આ મુદ્દો હવે વ્યક્તિગત આક્ષેપો સુધી સીમિત નથી રહ્યો.
શૈક્ષણિક સંસ્થાની પ્રતિષ્ઠાનો,
જાહેર નાણાં અને વિશ્વાસનો,
અને રાજકીય જવાબદારીનો.
શું નિષ્પક્ષ તપાસ થશે?
શું જરૂરી હોય તો પદેથી દૂર થવાની નૈતિક જવાબદારી લેવાશે?
કે પછી ફરી એકવાર સવાલો મૌનમાં દટાઈ જશે?
